انتخابات 92 : آغاز فتنه ای بزرگتر ؟

هاشمی – مشایی : دوقطبی تکمیل پازل دشمن ؟!؟

مشایی_هاشمی

طراحی ها و برنامه ریزی های گسترده و چندین و چندساله ی سلطه گران توانست فرصت بزرگ انتخابات هشتاد و هشت را به تهدیدی برای مردم و انقلاب اسلامی تبدیل کند . هرچند حضور همیشگی مردم و دلبستگی عمیق آن ها به این نظام و انقلاب مانع از موفقیت کامل طراحی های خطرناک دشمنان و شکست پروژه هایشان برای براندازی نظام شد ، اما حلاوت آن مشارکت گسترده را فتنه گری برخی عناصر فریب خورده ی داخلی و هم بازی شدن آن ها با دشمنان در کام مردم تلخ کرد . روشن است که بدخواهان مردم در این چهارساله ی بعد از هشتاد و هشت بی کار ننشسته اند و در تلاشند تا از یک سو فرصت های بوجود آمده ی بعد از فتنه ی هشتاد و هشت را برای جمهوری اسلامی به تهدید تبدیل کرده و از سوی دیگر تهدیدات خود را به فرصت مبدل سازند .

در بررسی مدل های بی ثبات ساری معطوف به انتخابات درکشور های هدف ، تا کنون سه مدل از سوی نظام سلطه طراحی و اجرا شده است :

1. مدل روسیه ( انتخابات ریاست جمهوری سال 2011) _ مرحله ی قبل از انتخابات :

در این مدل تلاش اصلی متوجه مرحله ی قبل از انتخابات و رأی گیری است .

2. مدل پاکستان ( 2007 ) و لبنان (2005) _ مرحله ی شکل گیری فضای انتخاباتی :

در این مدل عملیات های مخفی و ترور و اقدامات مهندسی شده ی ضد امنیتی به نفع گزینه ی مورد نظر در روز انتخابات اجرا می شود . به یاد بیاورید ترور « بی نظیر بوتو » د رپاکستان و یا ترور « رفیق حریری » در انتخابات لبنان را . به این ترتیب و با انتساب این ترور ها به جناح رقیب و تزریق ناگهانی هیجان به جامعه ؛ عملیات فریب افکار عمومی کلید خورده و شرایط پیروزی گزینه ی نهایی فراهم می شود .

3 مدل انقلاب های رنگی ( 1989 تا 2005 ) و هم چنین فتنه ی هشتاد و هشت _ مرحله ی بعد از انتخابات :

د راین مدل با بی ثبات سازی کشورهای هدف تلاش می شود با کمک امکانات گسترده ی رسانه ای سلطه گران « بحران نمایی علیه کشور » القا شده و شرایط لازم جهت ناامنی و آشوب به جامعه ی هدف تزریق شود .

جدول زیر به صورت خلاصه بیانگر این مدل هاست (1)  :

مرحله ی انتخابات

کشور هدف

اهداف

شیوه ی عمل

مرحله ی قبل از انتخابات و رأی گیری

روسیه (2011)

مهار کشور هدف از طریق مشروعیت زدایی انتخابات

ایجاد چالش های سیاسی اجتماعی

مرحله ی شکل گیری فضای انتخاباتی یا حین انتخابات

پاکستان (2007 ) و لبنان (2005)

تغییر روند فضای انتخاباتی

عملیات مخفی ، ترور ، اقدامات مهندسی شده ی امنیتی

مرحله ی رأی گیری و اعلام نتایج

انقلاب های رنگی و فتنه ی هشتاد و هشت

تغییر رفتار یا تغییر ساختار کشور هدف

اعتراض به نتیجه ی انتخابات و اردوکشی خیابانی

ادامه مطلب →

دردهای انتخاباتی

خرده ایرادی داشت ماشین ، رفته بود م تعمیرگاه . برای تکمیل مدارک و . . .  فرستادنم به باجه ی کپی . جوانکی آنجا بود ، خوش تیپ و . . . آرام . نشسته بود و می شد از چشم هایش صدای افسردگی را شنید . شلوار جین _ به نظر نو نواری _ به پا داشت و بلوز آستین کوتاه آبی رنگ ارزان قیمتی . بینی نوک تیز و فک پایین ش هم کمی  بیش از معمول عقب تر بود ؛ به نظرم رسید « نیمرخ» چهره ش بی شباهت به « لیونل مسی » نیست !از این « افسردگی » خوشم نیامد ، دلم گرفت . راستی جوانکی به سن و سال او پشت این دستگاه فکسنی چه کار داشت که بکند ؟! این طور بود که وقتی « پول خرد » نداشت که باقی هزار تومنی ام را پس دهد گفتم :« باقیش بمونه ! » و از سرِ ترحّم لابد . . .

نمی دانم این دوجین حضرات کاندیدای ریاست جمهوری چقدر از درددل این جوان باخبرند ، ولی این قدر می دانم که این « احساس ترحم » زیبنده ی جوان ایرانی نیست ، اصلاً نیست . . . آن هم در شهری که از هر دو تابلوی راهنمایی-رانندگی ش ، یکی ش نوشته : به سمت حرم مطهر _ یا به قول علی : حرم معطر!

این همه ی چیزی ست که می دانم . .  .

اما بعد : یک نکته ای این یکی دو روزه برای دوستانم توضیح دادم و این جا شرح می دهم :

نمی دانم بنا برا کدام مصلحتی امثال هاشمی و کروبی و موسوی و خاتمی و محصولی و مشایی و رحیمی و منتظری و ملک زاده و . . .  د رهیچ « دادگاهی » محاکمه نشده اند ؟! دو حالت داشت : یا « تبرئه » می شدند و بعد از آن می توانستند علیه همه ی منتقدین خود اعائده ی حیثیت کنند . یا محکوم بودند و تکلیفشان با قانون روشن بود . حیال می کنم این مُر عدالت است . ولی نشد ! و این جز « بی اعتمادی » چیزی را در بدنه ی مردم بیشتر نمی کند . مسول این همه « بی اعتمادی » کیست ؟ بماند . .  .

تازه این روزها و در مرحله ی تایید صلاحیت ها از سوی شورای محترم نگهبان ، همان بازی خطرناکی که از مدت ها پیش تحلیل شده بود ؛ برای به چالش کشید ن شورای نگهبان آغاز شده است : در هر دو صورت نظام می باید متحمل هزینه ی سنگینی برای اقناع افکار عمومی شود : چه این که آن « بعضی » ها رد شوند  و یا تایید . چرا ؟ چون پیشتر براساس مصلحتی که نمی دانم چیست عدالت را در مورد حضرات تعطیل کرده اند . چاره چیست ؟ خود کرده را تدبیر نیست !

دیگر این که د رباره ی مطلب قبلی که راجع به جبهه ی پایداری نوشته بودم و در جمع بندی _ با تشکر از همه ی دوستانم که در این بحث مشارکت کردند :

الف : این « جامه دران » ی که برخی رفقا برای پایداری راه انداخته اند را اصلاً مناسب شأن ایشان نمی دانم

ب : از این همه هزینه از نام حضرت آقای مصباح _ که از جانب بعضی ها صورت می پذیرد _ شدیداً دلخورم . . .

دیگر این که « پولاریزه کردن فضا » و « نفرت مردم از جناب استوانه ی نظام » باعث 2 دوره رأ ی آوردن احمدی نژاد شد . این نسخه بازهم و برای اسفندیار خان جواب می دهد ؟

ادامه مطلب →

از انتخابات تا . . . پایداری ! پایداری همیشه جواب می دهد ؟!

گفتگوی ایمیلی من و یکی از دوستانم راجع به انتخابات ریاست جمهوری و وظایف تشکل های دانشجویی و البته جبهه ی پایداری .

قطعاً با همراهی نظرات شما حاوی نکات آموزنده ی فراوانی برای من و ایشان خواهد بود :

من : حیف آقای مصباح که خرج این بابا (لنکرانی )  بشه

خیلی حیفه . . .

دوستم : چرا؟؟؟

من : چرا؟!!!

چون این بابا می گذره و می ره؛انتخابات هم می گذره و میره

شأن علما بالاتر از این حرفهاست. . .خیلی بالاتر از این حرفهاست . . .

دوستم : در هر حال وظیفه علما عمار بودنه،عمار بودنم یعنی آگاهی بخشی به مردم

من : آره! ولی نه شرکت کردن تو یه میتینگ سیاسی

والبته جامعه هم اشتباه می کنه که از پایداری حمایت می کنه

کما این که یکی از بزرگواران  می گفت تو اتحادیه مرکزی باهاشون سر این قضیه درگیر شدیم که شما نباید یه تشکل دانشجویی رو خرج یه حزب کنید

به یاد بیار خاطره ی انجمن اسلامی رو . . .

دوستم : البته اگه اشتباه میکنم حتما بهم بگو اشتباهمو چون زیاد قبولت دارم

چه اشکالی داره یه عمار تو یه میتینگ سیاسی از یه شخص یا اصلا یه حزب حمایت کنه؟مگه تو تاریخ امثال این قضیه کم داشتیم؟

میتینگای سیاسی رسول خدا در حمایت از مولا علی!!غدیر خم!!

همینطور بسیج و جامعه چه اشکالی داره حامی احزاب بشن؟مشکل دقیقا کجاست؟

ادامه مطلب →

تعریف جایگاه ریاست جمهوری

نظریه پرداز یا خادم ملت!؟!

رییس جمهور

بیست و چهارم خرداد ماه مردم ایران بار دیگر به پای صندوق های رأی می روند تا هفتمین رییس جمهور اسلامی ایران را برای یازدهمین دوره انتخاب کنند . این روزها و در آستانه ی انتخابات مروری دیگر بار بر جایگاه ریاست جمهوری می تواند بسیار مفید و البته حائز اهمیت باشد . درک درست و تصویری واقعی از حدود اختیارات و وظایفی که رییس جمهور در چارچوب قانون اساسی دارد هم برای مردم و هم برای نامزدها ضروری ست ، از طرفی این جایگاه باید به درستی توسط مردم شناخته شود تا بتوانند فرد مناسب برای تصاحب آن را انتخاب کنند ؛ و از سوی دیگر نامزدهای انتخاباتی هم باید با درک کافی از  حدود وظایف و اختیارات قانونی خود برنامه ها و شعار های انتخاباتی خود را تنظیم کنند .

براساس اصل یکصد و  سیزدهم قانون اساسی : « پس از مقام رهبری رییس جمهور عالیترین مقام رسمی کشور است …» به این ترتیب روشن است که رییس جمهور شخص دوم مملکت است و هم چنین براساس اصل صد و بیست و دوم قانون اساسی :« رییس جمهور در حدود اختیارات و وظایفی که به موجب قانون اساسی و یا قوانین عادی به عهده‏ دارد در برابر «1.ملت »و «2.رهبر» و«3. مجلس شورای اسلامی»  مسول است. »

در ادامه ی اصل یکصد و سیزدهم اما مسولیت «اجرای قانون اساسی»  هم به عهده ی رییس جمهور گذاشته شده است . و این مسأله ایست که در طول تاریخ انقلاب اسلامی همواره دست مایه ی  بحث و جدل های حقوقی و البته اغلب سیاسی شده است . به نظر می رسد این جمله متناسب با قانون اساسی پیشین ( قبل از اصلاحیه ی 1369 و حذف پست نخست وزیری ) و تعریف حدود اختیارات ریاست جمهور در آن قانون است . بر اساس اصل صد و سیزدهم سابق قانون اساسی ( قبل از 1369 ) «تنظیم روابط قوای سه گانه » نیز بر عهده ی رییس جمهور قرار داشت ، اختیاری که پس از اصلاحیه قانون اساسی به رهبری منتقل شد . البته همان زمان هم بحث های مختلفی در رابطه با نحوه ی اجرای این بند در می گرفت . جالب است بدانید که اولین اخطاریه ی اجرای قانون اساسی در سال 59 و توسط رییس جمهور بنی صدر به موسوی اردبیلی رییس شورای عالی قضایی وقت داده شده بود …

ادامه مطلب →

برای انتخابات

بمناسبت روز بزرگداشت سعدی :

ما گدایان خیل سلطانیم ؛ شهربند هوای جانانیم . . .

برای یکی از نشریات نوشتم :

انتخابات ریاست جمهوری را می توان مهم ترین روی داد سیاسی مملکت دانست که هر چهار سال یک بار رخ می دهد . حالا ؛ این روز ها و در فاصله ی کمتر از دوماه مانده به برگزاری انتخابات بحث های انتخاباتی و گمانه زنی ها پیرامون شخصیت ها و نامزدهای انتخاباتی تقریبا به نقل اکثر مجالس و محافل سیاسی کشور تبدیل شده است . در این باره گفتنی هایی هست ، بخوانید :

1. انتخابات در کشور ما مظهر « حماسه ی سیاسی » و معیار و میزانی برای سنجش مقبولیت نظام و مظهر مردم سالاری دینی است . بدیهی ست مجرّد این مسأله کافی ست تا اهمیت انتخابات ریاست جمهوری را روشن کند . اما شرایط و اقضائات زمانی باعث شده است تا انتخابات ریاست جمهوری یازدهم به اذعان اکثر کارشناسان مسایل سیاسی اهمیتی بیش از پیش پیدا کند . این اهمیت از دو جنبه قابل بررسی ست : نخست از لحاظ بین المللی و در شرایطی که دشمنان این انقلاب و مردم طراحی های خطرناکی برای فاصله انداختن و دل سرد کردن مردم از نظام اسلامی انجام داده بودند ؛ از یک سو تحریم های سنگین و بی سابقه و به قول خودشان « فلج کننده » و از سوی دیگر فشار های گسترده ی سیاسی و رسانه ای برای منزوی کردن نظام و انقلاب اسلامی . هرچند پیشتر و در راهپیمایی بیست و دو بهمن و با مشارکت گسترده ی مردم شکست خورده بودن طراحی های آن ها روشن شد ، اما انتخابات می تواند معیار عددی و کمّی غیرقابل انکار دیگری باشد برای اثبات این مدعا .

و دیگر از لحاظ ملی ؛ انتخابات ریاست جمهوری یازدهم اولین انتخابات ریاست جمهوری پس از انتخابات سال هشتاد و هشت است ؛ انتخابات مهمی که با حضور گسترده و مشارکت حداگثری مردم می توانست به مایه ی اقتدار مملکت بدل شود ؛ که با فتنه گری و هم داستانی برخی عناصر فریب خورده و یا خودفروخته ی داخلی با اجانب به کام مردم تلخ شد .

همه ی این عوامل و ده ها دلیل ریز و درشت دیگر می تواند لزوم مشارکت حد اگثری و حضور گسترده ی مردم در انتخابات پیش رو را ثابت کند ؛ نکته ای که به زعم رهبری عالیقدر در درجه ی اول  و مهم ترین نکته در انتخابات پیش روست …

2.  فارق از حضور گسترده ی همه ی مردم و همه ی سلایق سیاسی متعهد به نظام و انقلاب در پای صندوق های رأی ؛ نکته ی دیگری که حائز اهمیت است « تعیین کننده بودن » رأی مردم است . این انتخاب در حقیقت می تواند سرنوشت چهار ساله ی پیش روی مردم و مملکت را رقم بزند . در نظام اسلامی مردم برگزار کننده ی انتخابات هستند ؛ هیأت های اجرایی و هیأت های نظارتی خود مردم و معتمدین و خوشنامان محل هستند . این موضوع از آن رو اهمیت پیدا می کند که برخی از دشمنان انقلاب و برخی از فریب خورده های داخلی ( انشالله !) با طرح موضوعاتی هم چون « انتخابات آزاد » و یا «مهندسی » انتخابات سعی بر القای تردید و دودلی و انکار این حقیقت را دارند . هم چنان که امام راحل فرمودند : میزان رأی ملت است .

ادامه مطلب →