برای رسول لله

به گردنمان بسیار حق داری ؛ نه این سیاهه و نه این چند خط بی سر و پا ؛ که تمام عمر هم از تو بنویسم باز هم حق داری ؛ گو آن که در آستانه ی بیست و دوم بهمن باشد، اصلا انقلاب اسلامی هم به تو مدیون است ، به همان چند سالی که جزیره العرب را رهبری می کردی . بشریت به تو مدیون است ، به همان روزهایی که می جنگیدی و استوار از رهایی و برادری دم می زدی ، منت پذیر شماییم برای ایمان ، برای آنکه « سر به راه » مان کردی ، و برای آنکه عزیزمان کردی ، و من سال هاست که از تو می نویسم و نمی دانم که می خوانی یا نه … ؟

همان روزها هم می دانستی حکایت هفتاد و دو ملت را ، نگران بودی برای مردمت و برای اسلام ؛ در غدیر خم خدا وعده کرد که از شر دشمنانت حفظ خواهد کرد و تو آسوده گفتی ؛ گفتی آنچه تمام رسالتت بود . برای یک عمر دوست داشتن ما اجری نخواستی جز مودت فی القربی ، دریغ که همان هم … و این روزها می بینی غربت ما را ، و ما حالا سال هاست  شبهای رمضان _ که باز است درهای آسمان _ به خدایمان شکایت می کنیم از نبودنت و از نبودن نواده ی هم اسم و هم کنیه ات ؛ و نمی دانم باز هم که می شنوی یا نه … ؟

نمی دانستند و یا نمی فهمیدند جلال و منزلتت را ؛آیه نازل شد : آی اعراب ! صدایتان را در محضر رسول لله بلند نکنید ! از پشت حجرات صدایش نکنید ! در هیچ کاری از او پیشی نگیرید … و دل گیر بودی ؛ خدا وعده ات می داد : و لسوف یعطیک ربک فترضی … خسته بودی و مدام نگاهت به آسمان : قد نری تقلب وجهک فی السماء ؛ دیدیم به آسمان نگاه کردنت را … . خسته ایم این روزها ، و نگاهمان به آسمان است ؛ و نمی دانم باز هم که می بینی یا نه … ؟

3 پاسخ به “برای رسول لله”

  1. سلام
    اگر نوشته هایمان از ته دل باشد حتما می خواند و اگر صدایش که می کنیم از عمق وجود باشد حتما می شنود.
    تبریک به مناسبت این ایام فرخنده.

    یا علی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *