مرگ

آنکه نمرده ست و نمیرد تویی…

می ترسم از تو مرگ
وقتی که می رسی
از وحشت لحد
شاید ز بی کسی

مرگ از در همچو دزد
از راه می رسد
جان از درون تن
با آه می رسد

می خوانمت ترا
ای زندگی بمان
امید آخری
اینجا تو بی گمان

این شاعرانه ها
دردی دمادم است
آری ترانه ها
فصلی پراز غم است

مهرماه 89