چند دوبیتی

دور شو از سرای من
گریه کن از برای من
خرده مگیراز کسی
ار شنوی رثای من

آنکه زخود کسی ندید
کاو سخن خدا شنید
هم چو حسین پنبه زن
دیوانه از قفس پرید. . .

تکه شده سرود شب
از سخن سپیۣد تو
سرخ شده چراغ راه
روی رنو سفید تو!

شهریور 89 سروده شدند…

2 پاسخ به “چند دوبیتی”

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *